مقدمه: کاهش فقر از اهداف مهم کلان اقتصادی هر کشور است؛ اما دستیابی به این مهم نیازمند بررسی عوامل مؤثر بر آن است. تغییر ساختار سنی جمعیت یکی از عوامل مؤثر بر کاهش فقر کشورها است. بنابراین دولتها می توانند با توجه به ظرفیت کشورها و مهیاکردن زمینه های لازم، حداکثر استفاده را از جمعیت خود ببرند و درنتیجه به رشد و توسعه بالا در میان کشورها دست پیدا کنند. هدف این مطالعه بررسی و تحلیل تأثیر ساختار سنی جمعیت بر فقر در ایران است. روش: روش انجام این تحقیق تحلیلی-توصیفی است. ابتدا مباحث نظری و مطالعات تجربی و داده های تحقیق جمع آوری شده و در ادامه مدل و الگوی تحلیل مناسب انتخاب شده است. سپس با روش اقتصادسنجی گشت آور تعمیم یافته برای کشور ایران بین سالهای 1396-1354 به تخمین الگوهای موردنظر تحقیق پرداخته و درنهایت با بهره مندی از استنتاجهای آماری و اقتصادسنجی به بررسی نتایج تحقیق پرداخته شده است. یافته ها: جمعیت وابسته کودک و سالهای تحصیل رابطه منفی و معنادار با فقر دارند. جمعیت وابسته مسن رابطه منفی و معناداری با فقر دارد و همچنین درصد تجارت در تولید ناخالص داخلی و موجودی سرمایه فیزیکی رابطه منفی با فقر دارند. بحث: در این تحقیق سالهای تحصیل، درصد تجارت در تولید ناخالص داخلی و همچنین موجودی سرمایه فیزیکی بر اساس ضریب موافق تئوری هستند. اثر مثبت جمعیت مسن بر کاهش فقر نشان دهنده وجود پس انداز بالا در سنین پیری است. توجه به رشد شاغلان با تحصیلات عالیه و همچنین به کارگیری نیروهای متخصص سبب افزایش بهره وری نیروی کار و نیز امکان خلق شیوه های نوین تولید می شود که اثرات قابل توجهی بر کاهش فقر داشته است. طبقه بندی JEL: I32، O15، T13

افزایش طول منطقه مایع متراکم در مبدل های ترموسیفونی و کاهش ضریب انتقال حرارت به همراه تغییر دما در لوله ها و در نهایت تشکیل رسوب از اصلی ترین مشکلات مبدل های ترموسیفونی است. یکی از روش های موفق درحل این مشکل ها، استفاده از نانو سیال های مناسب است. در این مقاله به بررسی اثر استفاده از نانو سیال در این نوع سامانه های گرمایی پرداخته شده است و با استفاده از شبیه سازی یک مبدل ترموسیفونی با هندسه مشخص، تاثیر استفاده از نانو سیال بر عملکرد گرمایی و طول منطقه مایع متراکم موردمطالعه قرارگرفته است. نتیجه این مطالعه به خوبی نشان می دهد که چگونه ضریب انتقال گرما با افزایش غلظت نانو سیال افزایش یافته و سرانجام، افزون بر کاهش سطح انتقال گرمای لازم و کوچک تر شدن اندازه مبدل، طول منطقه مایع متراکم نیز کاهش داده می شود.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

گرایش فزاینده به استفاده از روش های ترکیبی در رساله های دکتری، نگرانی درباره استفاده مناسب از این روش ها در تحقیقات علوم اجتماعی و رفتاری را مطرح ساخته است. این پژوهش توصیفی با هدف بررسی رویکرد، طرح و روش های پژوهش به کار رفته در رساله های دکتری مدیریت آموزشی و آموزش عالی در دهه اخیر (1390-1400) انجام شده است. در راستای پاسخگویی به سؤالات پژوهش، چکیده و فصل سوم 85 رساله دکتری پایان یافته در بازه زمانی فوق بررسی شد. یافته های پژوهش نشان می دهد نزدیک به سه چهارم (در مجموع 73 درصد) پژوهش ها با هدف ارائه الگو و مدل و 63 درصد آن ها بر مبنای رویکرد ترکیبی اکتشافی متوالی انجام شده اند. همچنین در 60 درصد موارد از طرح نظریه زمینه ای در مرحله کیفی و همبستگی چند متغیری در مرحله کمی پژوهش استفاده شده است. نتایج پژوهش ضمن ارائه دلالت های برای تدریس روش های پژوهش کمی، کیفی و ترکیبی در دوره دکتری، لزوم نوآوری در طرح های پژوهش مورد استفاده در رساله های دکتریِ رشته های علوم رفتاری را خاطر نشان می سازد.

مجموعه دگرگونی گشت در باختر رشت واقع است. سنگ های دگرگونی گشت رودخان بخشی از این مجموعه دگرگونی محسوب می شود. متاپلیت ها (شیست، گنیس و میگماتیت) مهمترین واحد سنگی منطقه گشت رودخان می باشند. کانی های شاخص شامل استارولیت، گارنت، سیلیمانیت و کیانیت هستند. میگماتیت ها عمدتاً از نوع متاتکسیت بوده و ساختارهای استروماتیکی، لکه ای، چین خورده و شبکه ای نشان می دهند. کانی های سنگ ساز اصلی ملانوسوم عاری از مسکویت میگماتیت ها، سیلیمانیت و بیوتیت می باشند. در ملانوسوم بعضی از نمونه ها گارنت نیز وجود دارد. کانی های سنگ ساز لوکوسوم کوارتز، فلدسپارآلکالن و پلاژیوکلاز است. تورمالین، گارنت، مسکویت و سیلیمانیت کانی های فرعی لوکوسوم هستند. میانگین دما و فشار دگرگونی محاسبه شده، توسط نرم افزار ترموکالک و دما-فشارسنج های قراردادی برای نمونه های شیستی، گنیسی و میگماتیتی به ترتیب 6/8 و 630، ، 7/6 و 650 و 3/6 کیلوبار و 720 درجه سانتی گراد است. پاراژنزهای کانی شناسی و گرادیان زمین گرمایی منتج از محاسبات دما-فشارسنجی متاپلیت های گشت رودخان، با گرادیان دگرگونی نوع بارووین یا کوهزایی مطابقت دارد. احتمالاً مجموعه گشت، بیانگر سنگ های دگرگونی اعماق متوسط پوسته ای، جایگاه تکتونیکی برخوردی بین بلوک البرز و صفحه توران می باشد که بر اثر واکنش آب زدایی مسکویت، ذوب بخشی متاپلیت ها و تشکیل لوکوگرانیت های هم جوار روی داده است.

مجموعه دگرگونی گشت در ارتفاعات تالش (باختر البرز) برونزد دارد. این مجموعه عمدتاً متشکل از سنگ های متاپلیتی و گرانیتی است. تورمالین، فاز فرعی متدوال این سنگ ها می باشد. در نمونه های شیستی، تورمالین های دراویتی با هسته-بندی فراوان و اندازه ریز، منطقه بندی ترکیبی نشان می دهند. تورمالین دراویتی نمونه های گنیسی، درشت تر و همگن می باشند. در نمونه های میگماتیتی، تورمالین منحصر به هر دو بخش لوکوسوم و ملانوسوم است. تورمالین های قهوه ای موجود در ملانوسوم گارنت دار، دارای ترکیب مگنزیوفوئیتیت بوده و مانند سایر فاز های ملانوسوم، ماهیت تفاله ای دارند، اما تورمالین دراویتی موجود در ملانوسوم عاری از گارنت، به صورت درشت و با چندرنگی سبز بر روی بیوتیت ها رشد کرده اند. ترکیب تورمالین لوکوگرانیت ها، شورلیتی است که به سمت حاشیه دراویتی می گردد. انواع مختلفی از جانشینی در ترکیب تورمالین مجموعه گشت مشاهده می شود. با توجه به شاخص های ترکیبی، تورمالین متاپلیت ها عمدتاً تحت شرایط دگرگونی تشکیل شده اند درحالی که انواع موجود در لوکوگرانیت ها در شرایط ماگمایی به وجود آمده اند. احتمالاً سیالات بوردار مجموعه گشت در درجات بالای دگرگونی، ضمن کاهش دمای سالیدوس گرانیت آب دار، تسهیل فرآیند میگماتیت زایی را به دنبال داشته است. افزون بر این، عنصر بور با کاهش ویسکوزیته لوکوسوم، تحرک پذیری و جدایش راحت تر مذاب از ملانوسوم و تشکیل لوکوگرانیت های هم جوار را فراهم کرده است.

مقدمه: علی رغم پیشرفت های زیاد در فناوری های درمانی، هنوز بسیاری از بیماران با تنیدگی آورهای فیزیولوژیک مرتبط با درمان همودیالیز مواجه هستند که سبب بروز عوارض جانبی در آنها می شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر ماساژ افلوراژ به عنوان یک راهکار غیردارویی بر شدت تنیدگی آورهای فیزیولوژیکی مرتبط با درمان در بیماران همودیالیزی طراحی و اجرا گردید.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی است که بر روی 41 بیمار تحت درمان با همودیالیز (20 نفر گروه آزمون) و (21 نفر گروه کنترل) در مرکز دیالیز بیمارستان امام خمینی تهران انجام گردید. ابزار گردآوری اطلاعات فرم اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه مقیاس تنیدگی آورها در بیماران همودیالیزی (HSS) بود. شدت تنیدگی قبل و طی مداخله و بعد از آن در هر دو گروه ثبت شد. برای بیماران گروه آزمون 12 جلسه (20 دقیقه ای) ماساژ درمانی انجام شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری من ویتنی، آزمون علامت و آزمون فریدمن و همچنین کای مجذور در سطح معنی داری 0.05 انجام شد.نتایج: دو گروه از نظر ویژگی های پایه و دموگرافیک همگن بودند. در طی 4 هفته مداخله در گروه آزمون تنیدگی آور ها به تدریج کاهش یافت اما در گروه کنترل این تغییر مشاهده نشد، در پایان مداخله تمامی ور ها در گروه آزمون کاهش یافت (P<0.05) در حالی که در گروه کنترل تغییر از لحاظ آماری معنادار نبود (p>0.05). همچنین در پایان هفته چهارم شدت تنیدگی آورها بین دو گروه تفاوت معنی داری داشت (P<0.05).نتیجه گیری: ماساژ افلوراژ بر کاهش شدت تنیدگی آورهای فیزیولوژیکی ناشی از همودیالیز موثر است لذا پیشنهاد می شود این روش بر روی طیف وسیع تری از بیماران دیالیزی انجام گیرد تا اثر قطعی آن مشخص گردد.